қалбыр

қалбыр
1
(Алм., Жам.; Жамб.: Шу, Қорд.) шылапшын, кір жуатын ыдыс. Әкем, қ а л б ы рд ы әкеп, ағаларыңның қолына су құй (Алм., Жам.)
2
(Шығ.Қаз.: Күрш., Тарб., Ү-Н., Марқ.) 1. бидай тазалайтын елек, елеуіш. Қ а л б ы р қаңылтырдан жасалады (Шығ.Қаз., Күрш.). 2. елеуіш, ұн елейтін елек. Қ а лб ы р м е н ұн елейміз (Шығ.Қаз., Күрш.)
3
1. (Көкш.: Щуч., Еңб., Қ-ту) қаңылтырдан істелген кішкене ыдыс. 2. (Қар., Шет; Рес., Омбы) керосин, т.б. құятын ыдыс. Қ а л б ы р д ы ң түбінен су ағып тұр (Қар., Шет). 3. (Көкш., Қ-ту; Сем., Аяг.; Түрікм., Красн.) консерві, т.б. салатын ыдыс, сауыт. Қораның ішінде шашылған қ а л б ы р л а р д а н аяқ алып жүргісіз (Түрікм., Красн.). 4. (Сем., Абай) ішіне шай, бұрыш, түйме, т.б. салатын ыдыс
4
(Шығ.Қаз., Ү-Н.) кебек

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Нужно написать реферат?

Смотреть что такое "қалбыр" в других словарях:

  • қалбыр — ир. зат. Консервінің қабы; қаңылтырдан жасалған ыдыс. ир. зат. Қаңылтырдан жасалған ыдыс …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қалбыр тоқым — (Монғ.) төрт бұрышты үлкен тоқым …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қалбыр — зат. Бидай, арпа тазалауға арналған, тесіктері ірірек, елек сияқты құрал; кепшік. ≈ Көршінің қ а л б ы р ы н сұрап әкелші …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • сас қалбыр — (Өзб., Ташк.) бидай, арпа елейтін, үйіретін қалбыр. Қоңсылардың бірінен де с а с қ а л б ы р таба алмадым (Өзб., Ташк.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қалжуыр — зат. диал. Есікті іш жағынан бекітетін ілгіш. зат. көне Қалбыр, салдырлағыш зат …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • ақ қалай — (Орал, Жән.) шай қалбыр. А қ қ а л а й д а н шай алып, тасқұманға шай салшы (Орал, Жән.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • құм елек — (Рес., Орын.) темір елек, қалбыр …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сайым — (Шығ.Қаз., Тарб.) бидай елейтін қалбыр …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сусек — 1. (Көкш.: Щуч., Еңб.; Гур.: Маңғ., Шевч.; Қост.: Об., Жанг.; Сем.: Ұрж., Аяг.; Павл., Баян.; Рес., Орын.) қамба, астық сақтайтын орын. Мына астықты с у с е к т е н алып келді (Көкш., Еңб.). Астықты кейде с у с е к к е де құямыз (Гур., Шевч.).… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • торқа — 1 (Алм., Іле) елек, қалбыр. Қызылша егісінің жерін өңдеу үшін малдың қиын, қалдығын уақтап елейтін елек 2 (Қ орда: Сыр., Жал.) кенеп. Т о рқ а сөзі бұл елде жібек мағынасында қолданылатын еді Қ орда., Сыр.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»