кереқап

кереқап
1. (Сем.: Шұб., Көкп., Ақс.; Шығ.Қаз., Ү-Н.) кереге басында ілулі тұратын әшекейлі, оюлы, ыдыс-аяқ салатын киіз дорба. 2. (Ақт., Жұр.) киім-кешек салатын қалта. 3. (Шығ.Қаз., Ү-Н.; Түрікм.: Красн., Таш.; Монғ.) жаңа туған қозыларды салып алып жүретін қоржын қалта. Ертең қой төлдей бастағанда, к е р е қ а п таяр болып тұрмалы (Түрікм., Таш.). Ақ түтек боранда өрісте туған қозыны дереу к е р е қ а п қ а салып, бойы жылыған соң, 10-15 минуттан кейін ауыздандырамын (Монғ.). Мал төлдету науқанына орай сұмындық сауда бөлімшесі 50 к е р е қ а п, 120 жабу, 300-дей бауырынтақ табыс етті («Ж. өмір», 30.03.1987)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Смотреть что такое "кереқап" в других словарях:

  • кереғап — (Сем.: Ақс., Шұб.; Тау., Қош.) кереге басында ілулі тұратын әшекейлі, оюлы, ыдыс аяқ салатын киіз дорба. К е р е ғ а п қ а ыдыс салады (Сем., Ақс.). Ыдыс аяқ к е р еғ а п т а (Тау., Қош.). қ. кереқап …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кере — зат. Адамның өлер алдында ішкен соңғы тағамы, атау. зат. Адамның ішкен соңғы тамағы, атау …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • кере — (Алм., Шел.) кергі, кергіш. Мына түлкінің терісін к е р е г е салып, керіп қою керек (Алм., Шел.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кереғар — (Монғ.) алыс, қашық. Адам бармайтын бір к е р е ғ а р жер (Монғ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • керең — (Гур., Маңғ.) еш нәрсені түсінбейтін топас …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кереңқұлақ — (Алм., Кег.; Жамб., Қорд.) саңырауқұлақ. К е р е ң қ ұ л а қ т ы Иван тұздап тамақ ретінде жейді (Алм., Кег.). Біздің үйдің жанында к е р е ң қ ұ л а қ көп өседі (Жамб., Қорд.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кере — I зат. Ат бәйгісіне қатысатын аттарды реттеп, сөреге шығарып салатын және бәйгіден келген аттарды көмбеден қарсы алатын орын және осы міндетті атқаратын қызмет. II зат. зоол. Құланның қодығы (Қаз. ор. терм. сөзд., 79) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • кереқап — зат. этногр. Өрісте туған жас төлді салып жүруге арналған қоржын сияқты қап. Қой мен ешкі жабдықтарына көген, күйек, желінқап, к е р е қ а п, бауырынтақ жатады (А. Құралұлы, Ұлттық., 4, 34) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • кере құлаш — Құлаш созым; үлкен кең …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • атау-кере — зат. Адамның өлер алдындағы ең соңғы асы …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»