желбіреуік

желбіреуік
1
(Шығ.Қаз.: Зайс., Тарб., Күрш.) аудың қарақшы ағашына байлаған белгі, шүберек, жалау. Қарақшыға ж е л б і р е у і к байланды (Шығ.Қаз., Күрш.). Ж е л б і р е у і к алдандырмайтын құрал (Шығ.Қаз., Зайс.) Ж е л б і р е у і к көрінген жерде ау болады (Шығ.Қаз., Тарб.)
2
(Көкш.: Еңб., Щуч.; Қост.; Қ-орда: Сыр., Жал.; Монғ.; Рес., Омбы) шымылдықтың жоғарғы бөлегі, желбіршегі. Ж е лб і р е у і к тағу салты бұ күнде қалған Қ-орда., Сыр.). Ауылға келген артистердің көйлегінің ж е л б і р е у і г і оңды екен (Рес., Омбы)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Нужна курсовая?

Смотреть что такое "желбіреуік" в других словарях:

  • желбіреуікті — сын. Желбіреуігі бар, желбіреуік салынған (Ж. Бектұров, Жол жоралғысы, 72) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • балдақта — ет. ауыс. Көмкеру, жиектеу. Айғаныстың алтын түсті оқамен б а л д а қ т а ғ а н, желбіреуікті ақ жібек шымылдығы сонда құрылған (Ж. Молдағалиев, Алғ. қоңырау, 66) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»