қорған

қорған
1
1. (Сем., Абай) шөп жию үшін пайдаланылатын төбесі ашық шарбақ. Мына қ о р ғ а н д а ғ ы шөп бір қысқа еркін жетеді (Сем., Абай). 2. (Қарақ.) мал қамайтын ашық қора
2
(Монғ.) кірпіштен қалап, іші-сыртын балшықпен сылаған, төртбұрыш, төбесі ашық, там үй тәріздес өлген адамдарды жерлейтін орын. Қ о р ғ а н ғ а ағайын адамдар, үй ішінің адамдары жерленеді. Әкесіне тұрғызған қ о р ғ а н ы осы (Монғ.). қ. қауым, қорым 1.

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Нужна курсовая?

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»