алқ(ы) орақ это:

алқ(ы) орақ
(Жамб.: Шу, Луг., Мер.) имегін қолдан шегелемей, тұтас соғылған орақ. Алматы облысының аудандарында а л қ ы о р а қ т ы «сарт орақ» деп айтады (Жамб., Шу)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "алқ(ы) орақ" в других словарях:

  • қора — I зат. көне. Қомағай, ашкөз, тоймас. Атың қ о р а болса, берді құдай, қатының қ о р а болса, ұрды құдай (Қаз. мақал). II Қора толсын. «Қораға мал толсын» деген тілек. Мысалы, мал қоралап жатса, «қ о р а т о л с ы н» деу керек (А.Нүсіпоқасұлы,… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ықпана — (Қ орда: Қарм., Жал.; Қарақ.) жел жағынан ық болу үшін салынған қалқан мал қора. Ы қ п а н а н ы ң қатты желде үлкен пайдасы бар Қ орда., Қарм.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шалы қора — (Ақт., Ырғ.; Қ орда: Арал, Сыр., Қарм.) қамыстан салынған қора. Ш ал ы м е н землянкадағы шөпті жан жағынан қоршаймыз (Ақт., Ырғ.). Ешкіні ш а л ы қ о р а ғ а кіргіз Қ орда., Арал) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шомқора — 1. (Қ орда: Қарм., Сыр., Шиелі) қамыс, шеңгел, топырақ араластырып жасаған қора. Ш о м қ о р а н ы ң да төбесі ашық болады Қ орда., Сыр.). 2. (Шымк., Түркіс.) мал жеген шөптен қалған қырқындылардан, бопырдан жасалған қора. Күндіз жас төлдерді ш о …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • тақтайлы орақ — (Қост., Жанг.) егін оратын машина. Ендігі жерде орылмай қалған егінді т а қ т а й л ы о р а қ п е н ору керек (Қост., Жанг.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • бие — зат. Жылқы малының құлындайтын аналығы. Айғырдан ерте шыққан тай байтал дұрыс өсе алмайды, кейде тіпті өсу мүлде тоқталады, өйткені қоректік заттардың көпшілігі құрсақтағы құлынның өсуіне кетеді. Бие белгілі кезеңде ғана айғырды жақындатады.… …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • айналу — 1 (Гур., Маңғ.) күзету. Мына бір қораға а й н а л а т ы н ит екен (Гур., Маңғ.) 2 (Жамб., Жам.) аралау. Біз колхозшыны біраз а й н а л а й ы қ. Үйге а й н ал ы п келермін (Жамб., Жам.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • мажал — (Қ орда: Қарм., Сыр., Жал.; Орал: Жән., Орда) әл, күш, мұрша. Орақтың жұмысын өз уақытында біткеру көпшіліктің м а ж ал ы н а байланысты нәрсе ғой Қ орда., Қарм.). Қалаға жаяу барып келуге м а ж а л ы м жетпейді (Орал, Жән.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • әкемдетіп — үст. ауыс. Әкесін көрсетіп; молынан, қалың. Әсіресе соңғы күндері ә к е м д е т і п жауған қар аралас жаңбыр қайсібір ашық тесік қалған қорақопсарлардың аузы мұрнын толтырды (Лен. жас, 13.12.1974, 1) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қозы — I зат. астр. сөйл. Қой. Үркердің үстіңгі жағында тұратын, аса жарық емес қос жұлдыз бар. Оны – Тоқты, Қ о з ы немесе Қой, Қошқар деп те атайды (Х.Әбішұлы, Аспан сыр, 151). Сөздікте қамтылмай қалған кейбір астрономиялық атаулар бар. Олар: Қос… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»