алаңқы-ғұлаңқы это:

алаңқы-ғұлаңқы
(Гур., Маңғ.) алақ-жұлақ. Мінезі а л а ң қ ы-ғ ұ л а ң қ ы бір жан (Гур., Маңғ.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "алаңқы-ғұлаңқы" в других словарях:

  • құлақ — I зат. Күмбездің сәндік үшін төрт бұрышына биік етіп орнатылған текшеліктер. ≈ Әкесінің күмбезінің төрт бұрышына да қ ұ л а қ жасатыпты. II зат. Опырмалы мылтықтың пестонға от беретін тетігі, шаппасы, қайырмасы. Алдыңғысы мылтығының қ ұ л а ғ ы н …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • алаңқы жер — (Қост., Жанг.; Жезқ., Ұлы.) шөбі сирек, ала құла жер. Сарықопа шөбі а ла ң қ ы көрінеді (Қост., Жанг.). Жауыннан ба, әлде басқа ма, анау ой а л а ң қ ы ж е р екен (Жезқ., Ұлы.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алаң-ғұлаң — (Гур., Маңғ.) алақ жұлақ. Көзі а л а ң ғ ұ л а ң болып кетті (Гур., Маңғ.). Қызбала сүт пісірімнен соң есін жиды. А л а ң ғ ұ л а ң, біраз уақыт ештеңеге көзі тоқтамай қойды (Ж. Нәжім., Кішк., 130). Ертедегі түркі жазба ескерткіштерінің бірінде:… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алақұйындау — сын. Алыпқашпалылау, құбылмалылау. Сол екі арада ел ішінің артық кем айтылған а л а қ ұ й ы н д а у бір сөздерін де құлағы шалды (05.08.1972, 2) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қалақ — бет. Жалпиып қалған, жалпиған бет. Қ а л а қ б е т әуелі трубканы көтергісі келмей тыржыңдаса да, тыңдаған бойда орнынан атып тұрды (Ә.Нұрпейісов, Соңғы., 371). Сыртына сірә да қан тепейтін қара сұр қ а л а қ б е т сыздап ала қойған (Бұл да, 403) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • алақаттан — ет. Ала құла түрге ену. Сортаң дала жаздағы көк жасыл өңінен айырылып, әр жер әр жер а л а қ а т т а н ы п шаңы шығып, тақырланып қалыпты (О. Сәрсенбаев, Бақыт құсы, 94). Сол бұтақтардың арасынан а л а қ а т т а н ы п көгілдір аспан сынықтары… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • алағат — (Шымк., Шәу.; Жамб., Жам.) ала құла. Соңғы күндерде болған ауа райының қолайсыздығы – мақтаның жер бетіне тез арада өніп шықпауы бір қалыпта болмай, а л а ғ а т болып шығу сияқты жағдайларға кездестірді («Соц. Шәуілдір», 1940, №45) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алақанға тұру — 1. (Сем.: Ақс., Көкп.) бағыну, мойынсыну. Шахмат ойынында ферзіні алдырған соң, а л а қ а н ғ а т ұ р у керек (Сем., Ақс.). 2. (Монғ.) айтқанға көну, сөзге құлақ салу. Сонда таланған елдің, ашынған Бықыштың а л а қ а н ы ң а т ұ р а алатынына… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қалақ-құлақ ішу — (Монғ.) аз ішу. Тамақты қ а л а қ қ ұ л а қ і ш е т ұ ғ ы н адам (Монғ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • саңлақтандыр — саңлақтан етістігінен жасалған өзгелік етіс. Сірә, таза ауа мен тыныш ұйқы сау организмді лездің арасында с а ң л а қ т а н д ы р ы п жіберген тәрізді (К.Ахметбеков, Егіз қала, 228) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»