жабын

жабын
1
1. (Орал: Жән., Жымп.) терезе перде. Кейде простыня, дастарқанды да ж аб ы н дейді (Орал, Жән.). 2. (Орал, Орда) көрпенің қабы. Қонаққа жорығанға қоса ж а б ы н бер (Орал, Орда). Қосшы бала, үй ыссы болса ж а б ы н д ы ғана жамылыңыз (Орал, Орда). 3. (Орал, Орда) ілулі тұрған киімді шаң баспас үшін үстінен жапқан материал. Ж а б ы н н ы ң астында қонақтың қалаты бар, алып беріңізші (Орал, Орда)
2
(Орал, Орда) төбеге жабатын шөп, сабан. Алдыңғы үйімнің төбесін ашып тастап едім, соған ж а б ы н әкелейін деп едім (Орал, Орда)
3
(Шымк., Түркіс.) үсті шөп-шаламмен жабылып, қара сылақпен сыланған үй
4
(Алм., Шел.) қамыт, қолдан істелген қамыт. Атқа ж а б ы н д ы кигізді де, арбаға чекті (Алм., Шел.)
5
(ҚХР) құстың қатты қауырсындары
6
(Жамб., Жуа.) момын, жуас. Ол ж а б ы н кісі (Жамб., Жуа.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Нужно решить контрольную?

Смотреть что такое "жабын" в других словарях:

  • жабын — зат. бот. Тұқымбастаманың сыртқы жұқа қабықшасы. Тұқымбастаманың ж а б ы н ы н а н тұқым қауызы пайда болады (Ботаника, 110) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • жапырақ — алақаны. бот. Жапырақтың жазық беті. Өсімдікте бір ғана ж а п ы р а қ а л а қ а н ы болады (Биология, 66). Жапырақ бүршігі. бот. Өсімдіктің жапырағы бастау алатын (өсетін) бүршігі. Өсімдіктердің ж а п ы р а қ б ү р ш і к т е р і н е н басқа, оның …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • тақауда — үст. сөйл. Таяуда, жуырда, жақында. Т а қ а у д а қазақтың қой жылы бітіп, мешін жылы басталады (Д. Досжанов, Зауал, 237). «Сегіз жүз гектар жердің атыз, жабын жасадық. Енді т а қ а у д а тұқым сеуіп, суын бастырамыз» – деді Шарап (Қаз. әдеб., 26 …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»