шықар


шықар
1. (Маң.: Шевч., Маңғ.; Сем.: Ақс., Көкп.) сырт, тыс, есік алды. Ш ы қ а р ғ а шығып салқындайық (Маң., Маңғ.). Күрек ш ы қ а р д а тұр (Сем., Ақс.). 2. (Шығ.Қаз., Ү-Н.; Монғ.) сырт, тыс, тысқары. Ол үйден ш ы қ а р ғ а шықты (Шығ.Қаз., Ү-Н.). Ш ы қ а р ғ а шық, ит үреді (Монғ.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.