шарқылдау


шарқылдау
(Сем., Ақс.) 1. шаңқылдау, саңқылдау (адамның үн шығаруы туралы). Өзің ш а р қ ы л д а м а й тыныш отыр (Сем., Ақс.). 2. сартылдау, тарс-гүрс ету (бірдеменің тарсыл-гүрсіл етуі). Ағашы ш а р қ ы л д а п сынып жатыр (Сем., Ақс.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.