уат


уат
(Шымк., Сайр.; Жамб., Жуа.; Қар.) 1. егін жабының екі жағындағы топырақ үйіндісі. Су у а т т ы бұзып кетіпті (Шымк., Сайр.). 2. арық айналасындағы көк шөпті жер. Колхоздан бір у а т алып, чөбін чауып алдық (Шымк., Сайр.). Бір у а т жер алып шөбін шауып алдым (Жамб., Жуа.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.