алқа это:

алқа
1
(Гур., Маңғ.; Түрікм.: Красн., Ашх., Таш.) жиын, топ. Бұл а л қ а ғ а түсіп жүрген адам (Түрікм., Таш.). [Түрікменше халқа шеңбер сияқты зат (Рус.-туркм. сл., 1956, 277); қырғ. алқа диуаналардың алқа-қотан жиыны (К. Юд., КРС, 51); алқа бір жерге жиналу; жиылыс; алғын жиналыс (В. Рад., Опыт., I, 389, 394)]
2
(Сем.: Көкп., Ақс.) сырға. Мойынға салатын алқа, құлаққа салатын алқа (Сем., Көкп.). [Сарыкөлше алқо шығыршық; сырға (Т.Пах., Сар.-рус. сл., 1971, 9); чув. алка сырға (Чув.-рус. сл., 1985, 30)]
3
(Гур.: Маңғ., Есб.; Орал, Казт.; Қост., Фед.; Түрікм.: Красн., Небид., Ашх., Таш.; Қарақ.) құлып. Кілт жоғалған соң, а лқ а н ы аша алмай қалдық (Гур., Маңғ.). Кілттің а л қ а с ы қайда кеткен? (Орал, Казт.). Балалар есікті а л қ а л а п, кілтін жоғалтып алыпты (Қост., Фед.). Жабық екен десем, мынау жөне (қ.) тұрған алқа екен ғой (Түрікм., Таш.). Айтқанымыздай қызыл бұрыш есігіне үлкен а л қ а ілінген («Жұм-шы», 15.05.1955). Бірақ дәл осы мезетте қыздар камерасының есігіндегі а л қ а д а кілт шылдырлап, камераның есігі ашылды… (А. Фад., Жас гв., 678). Сонсоң еңкейіп дүкенге қарады. А л қ а с ы бармақтай, шегемен түртіп қалса ашылып кететін көңілшек мәшинә (Ж. Нәжім., Кішк., 112)
4
(Алм., Жам.) түрлі түсті моншақ. А л қ а н ы ң әйбәтін-ай! (Алм., Жам.)
5
(Қарақ.) диаметрі 4,5 сантиметрдей шығыршық темір, мал оралып қалмас үшін малдың мойнына жақын жерге байланады да айналып тұрады

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "алқа" в других словарях:

  • -ал-(а) — суффикс 1. Словообразовательная единица, выделяющаяся в имени существительном общего рода со значением лица, которое характеризуется действием, названным мотивирующим глаголом (стригала) Толковый словарь Ефремовой. Т. Ф. Ефремова. 2000 …   Современный толковый словарь русского языка Ефремовой

  • алқа — ет. жерг. Аралау, аунап қунап, көңіл көтеру. Аз күн болса да Сауырдың елін а л қ а д ы ң (Қ. Толыбаев, Әсет, 185). Алқа жиын. Көп адам жиналған жиын. Жақында халықаралық «қазақ тілі» қоғамының Ақтөбе облыстық ұйымы басқармасының а л қ а ж и ы н ы …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ҳалқа — [حلقه] а 1. ҳар чизи давра ва доирашакл, ки дарунаш холӣ бошад: ҳалқаи дар 2. давра, доира; ҳалқаи иҳота доираи муҳосира 3. гӯшвора 4. печутоби мӯй; ҳалқа ҳалқа доира доира, гирд гирд, гиреҳ гиреҳ …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • қалқақ — (Сем.: Мақ., Ұрж.) суды байлауға керекті қалтқы ағаштар. Бірінші байлаудың былтырғы қ а л қ а ғ ы әлі тұр екен (Сем., Ұрж.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қалға — … Қырымда хандық ішінде билік құрған шырын бегінің тіпті өз қ а л ғ а с ы бар (М.Мағауин, Аласапыран, 2, 172). – Батыр інілерімнің, білікті бауырларымның бірін қалаңдар, қалаңдар да қ а л ғ а сайлаңдар (М.Мағауин, Аласапыран, 13) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • алҳақ — [الحق] а. ҳаққо ки…, ба ростӣ ки…, дар ҳақиқат …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • алқа — зат. Қыз келіншектер мойнына, омырауына сәнге тағатын әшекейлі зат; маржан, меруерт. зат. бот. Бір жылдық не көп жылдық шөптесін немесе шала бұта өсімдіктер туысының жалпы атауы …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қалқа — зат. Пана, таса, ықтырма. зат. қызба Жасы үлкен адамның өзінен кішіге айтатын, қарағым, шырағым деген мағынадағы сөзі …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қалға — (ҚХР) хан мұрагері …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алға — зат. бот. Сабағының ұзындығы 0,5 1м дей, түбінде түйнегі бар, біржылдық жабайы өсімдік (Флора Қаз., 8, 5) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

Книги

Другие книги по запросу «алқа» >>


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»