албаты это:

албаты
1
(Тау., Қош.; Сем.: Ұрж., Абай.; Шығ.Қаз., Ү-Н.; Алм., Кег.) беталды; кездейсоқ. А л б а т ы жүре бергенше шаруамен айналыссаңчы (Тау., Қош.). А л б а т ы машинаға түсті де кетті (Сем., Ұрж.). Артынан іздейтін жақыны, ізіне түсетін жауы жоқ а лб а т ы қаша беретін де нақұрыс болады екен-ау! (Қ. Ысқақ, Күреңсе, 61). 2. (Сем.: Ақс., Көкп., Шұб.) бөтен, жат. Мынау а л б ат ы кісі кім өзі (Сем., Шұб.). Бұрынғыдай емес бақ таласына а л б а т ы өшіккенінен де түк шықпасын білген (О. Бөк., Өз от. өшірме, 277)
2
(Монғ.) кез келген. Сәт болғанда түн қараңғылығы, үйіріліп қалған, а л б а т ы адам таныла берер емес екен (А. А. Сүй. мен., 30). А л б а т ы біреудің асына алты алаш жиналып, тайлы-тұяғы қалмай ошарылсын ба? (С. Тәу., Ақыр. Жән., 273). Аң аулаған ер әкең, А л б а т ы үйге түсіпті Дұшпан татар у қосып, Берген сусын ішіпті (М. Сұл., Шыңғыс хан, 22)
3
(Сем.: Ақс., Аяг., Көкп.; Монғ.) текке, бекер, босқа. Әттең, осы жігіттер махаббатқа жеңіл қарап, әйел жанын а л б ат ы жараламаса екен (А. А., Сүй. мен., 78). А л б а т ы қалжыңыңыз мына жеңгеден ұят болмасын, – деп Мамыт сарт Қанипаны қолымен нұсқай сөйледі (С. Тәу., Ақыр. Жән., 273)
4
(Монғ.) бос. Онда а л б а т ы орын бола бермеуші еді (А. А. Сүй. мен., 58)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "албаты" в других словарях:

  • албаты кету — (Талд., Гв.) есі кету. Баламның а л б а т ы кетіп, ауырып жатыр (Талд., Гв.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • мәстатына — (Түрікм.: Красн., Ашх., Таш., Мары) өз бетінше, беталды. Шоферлер м ә с т а т ы н а кетіп жүр (Түрікм., Красн.). [Өзбекше мұстақил тәуелсіз, өз бетінше (Узб. рус. сл., 1959)]. қ. албаты, науан …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шыралау — 1 (Шығ.Қаз., Зайс.) жаңқалау, ағашты жарып жаңқалау. Мына ағашты ш ы р а л а п жібер, тамызық қылайық (Шығ.Қаз., Зайс.) 2 (Тау., Қош.) әурелеу, мазалау. Сен ол кісіні албаты (қ.) ш ы р а л а м а й тыныш жүр (Тау., Қош.) 3 (Қарақ.) оңалу, семіру …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қажырт — ет. жерг. Балағаттау, боқтау, тілдеу. Атқан оғы көбіне зая кететін болған соң әлдекімді албаты қ а ж ы р т ы п тынады (Қ.Ысқақов, Қараорман, 14) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • тамырдәрі — … 2. Өсімдіктің тамырынан жасалған дәрі. Ауылдан шеткері оңаша бір үй тіккізіп алып, т а м ы р д ә р і ішкізген адамның үстіне албаты адам кірмейді екен (М.Разданұлы, Алтай., 155) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»