аламыш это:

аламыш
(Көкш.: Щуч., Еңб.) алабажақ, ала шұбар. Құйқасының әр жерінде а л а м ы ш төбелі болғандықтан, басына үнемі кестелі тақия киіп отырады («Жұлдыз», 1988, №4, 43)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "аламыш" в других словарях:

  • аламыш — сын. Шахмат тақтасының сызығы сияқты жарыса салынған қысқа қысқа, кейде көлемді ұзын сызықтардан түзілетін өрнек …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • Шаншыкылы — Шаншыкылы  древнее кочевое племя в составе Старшего жуза казахов. В литературе может упоминаться как «шанышклы», «шанышкылы», «шаншыклы», реже  «чанышкылы», «чанышклы» и «чаншклы». Содержание 1 Значение 2 Символы 3 …   Википедия

  • алакөбе — (ҚХР) аламыш, ала құла. Ертесі ел ұйқыға кірген кезде, Ит жатып түлкі түзде үрген кезде. Ай батып а л а к ө б е бұлттар қалқып – Жүрген жан байқалмайтын бірден көзге (Іле айдыны) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • далаңқай — 1. (Павл., Горьк.) өзеннің, сайдың алқабы, ояң жер. Жидек д а л а ң қ а йд а өседі (Павл., Горьк.). Бұл – дала сөзінен ң және қай жұрнақтарының көмегімен жасалған. 2. (Жезқ., Ағад.) бұтасыз, шөбі сирек ашық жатқан жер, алаң. Өзен бойы кейде қалың …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • жеркепе — (Жамб.: Жам., Жуа.) жер үй. Сірә, жабайы құс ж е р к е п е д е адамдар тұратынын байқамаған ау (Ш. Мұрт., Жұлд. көп., 17). Мінеусіз ж е р к е п е л е р салған кестен, Аламыш ақ балшығы жаққан көшкен (Б. Майл., Шығ., 1 т., 35) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»