алакөбе это:

алакөбе
(ҚХР) аламыш, ала-құла. Ертесі ел ұйқыға кірген кезде, Ит жатып түлкі түзде үрген кезде. Ай батып а л а к ө б е бұлттар қалқып – Жүрген жан байқалмайтын бірден көзге (Іле айдыны)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "алакөбе" в других словарях:

  • алакөбе — үст. сөйл. Алагөбе …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • алакөбең — (Түрікм.: Таш., Тахта, Көнеүр.) ала көлеңке, таңертеңгі мезгіл. Мына балаң а л а к ө б е ң н е н бизар етті ғой жұртты (Түрікм., Көнеүр.). [Қарақалпақша алагеугим (Карак. рус. сл., 1958)] …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алакөбеңдену — алакөбеңден етістігінің қимыл атауы …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • алакөбеңден — ет. Болар болмас жарық түсу, күңгірттену. А л а к ө б е ң д е н і п тұрған терезеден маңдайы қатпарланған, беті көкпарланған бір сұрқия мүсін сығалап тұрғандай иман үрейіңді ұшырар (Р. Отарбаев, Біздің ауыл., 358) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • сахар — ар. зат. Таң алды мезгілі, алакөбең кез. ар. зат. Таң алды мезгілі, алакөлеңке кез …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • шайтан таң — (Рес., Сарат.) алакөбең, таңертең, ерте. Ол ш а й т а н т а ң д а тұрып, көрмиттеуге кетті (Рес., Сарат.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»