ала қоржын это:

ала қоржын
(Көкш.: Щуч., Еңб.) тышқан түрі аламан

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ала қоржын" в других словарях:

  • алақоржын — зат. зоол. Жонында тұмсығынан құйрығына дейін жіңішке қара жолағы бар, қысқы ұйқыға жатпайтын тышқан тұқымдас кеміргіш жануар …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қанжығала — ет. Қанжығамен байлау, қанжығаға байлау. Жолаушы қоржынқолаң, шапан шақпытын қ а н ж ы ғ а л а м а й д ы, бөктереді (Ата салты., 102). Аңшы қоян, түлкі алса, қ а н ж ы ғ а л а й д ы да, қасқыр соғып алса, бөктереді (Бұл да) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • аламан — зат. зоол. Егіске үлкен зиян келтіретін ұсақ тышқан тұқымдасына жататын кеміргіш жануар; атжалман, алақоржын. зат. Бүркіттің ақиығы, алғыр тұқымы. зат. 1. Бұқара, көпшілік, қауым. Ертеректе хан тұқымына жатпайтын жай халықты аламан деп те аталған …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • күде — 1 (Қ орда: Сыр., Жал., Арал; Ақт.: Ырғ., Ойыл; Түрікм., Таш.) шөптің астық, бауларының үйіндісі, шөмеле, шошақ. Біздің колхоз егінді баулап, к ү д е г е үйді Қ орда., Арал). Тарыны орылған бойда сабақтарының түбін сыртына, масақтарын ішкі бетке… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • төсекқап — I зат. Көшкенде төсекорын жабдықтарын салып алатын, қалың матадан, алашадан істелген (тігілген) қап. Ол өрмек тоқылып бітіп, алаша кілем боп төселіп, бау, басқұр, т ө с е к қ а п, аяққап, қоржын боп кереге басына, уық қарына ілінгенше шуылдаған… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»