ақық это:

ақық
(Орал, Орда) көйлекке тағатын ақ түйме

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ақық" в других словарях:

  • ақық — сырға. Ақық көзді сырға. Осы тәрізді тас түріне сәйкес аталатын гауһар сырға, а қ ы қ с ы р ғ а деген сырға түрлері бар (Қаз. этнография., 2, 614) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қаңғы — зат. көне. Ертерек кезде қылмысты адамның мойнына, аяқ қолына салатын шынжырлы кісен. Ұмыт болған кейбір дүниелерді Дәркенбай дүниеге қайта әкелуде. Соның бірі – қ а ң ғ ы. Ол ағаштан, шынжырлы кісеннен тұрады. Ертеректе қ а ң ғ ы н ы қылмысты… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • аңқы — (Гур., Есб.) аңқау. Бейсанғали деген а ң қ ы кісі (Гур., Есб.). [Тофаларша аамай ашық ауыз (В. Расс., ФЛТЯ, 157); хақ. аньмай ашық ауыз, аңқау (Хак. рус. сл., 1953, 28). Дүние жүзіндегі көптеген тілдерде «аңқы» тұлғалы сөз «ашық ауыз» мағынасында …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ақы — қол ақы Мал сойған адамның алатын қол кесері, қол үздік …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қақы — зат. бот. Бақ бақ гүлі. ар. зат. кітаб. Ақы …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • аққы — 1 (Қарақ.) ағыны күшті су 2 (Орал, Гур.) тәжірибелі, әккі …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ақық — ир. зат. мин. Жалт жұлт еткен асыл тас; минерал …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • ағы-жөні — (Сем.: Ұрж., Мақ.) ебі, ыңғайы. Әй, өзіңнің а ғ ы ж ө н і ң жоқ ау, ә? (Сем., Ұрж.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • аңы кету — қ. гәллесі кету …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сыйлықақы — зат. жаңа. Сыйлық ретінде берілген ақша. Бұл орайда маңызды әрі тиімді мәселелердің бірі – мемлекеттік с ы й л ы қ а қ ы жөнінде атап айту қажет сияқты (Егем. Қазақст., 18. 11. 2008) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

Книги

Другие книги по запросу «ақық» >>


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»