ақтық байлау это:

ақтық байлау
(Монғ.) өзге ауылдан келген қымыздың ыдысын қайтарғанда тұтқасына байлайтын ақ мата. Олардың қолына а қ т ы қ б а й л а п, балаларының шетпелеріне ауыл адамдары үздіріп алып жатады (Б. Кәм., Монғ. қаз. салт-дәст., 386)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ақтық байлау" в других словарях:

  • ақтық — зат. бот. Қыр шөбінің (селеу, көде т.б.) жалпы атауы; ақот. Мына жайлаудан қыс ызғары әлі көтерілген жоқ. Жас төлге қазір салқындау болады. Және шөбі де бірыңғай а қ т ы қ тұз көп керек (С. Бегалин, Уақыт., 77). Жайлауымыз таулы, қатқақ жер.… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • байлау — зат. шахм. Алдымен тасты беріп, артынша қарсыластың мықты фигурасының бірін тапжылмайтындай етіп қоюды байлау деп атаймыз (Ана тілі, 23. 05. 2013, 12). Байлау байлады. этногр. Көшкенде амандықты, саулықты тілейтін ырым. Көш жүгіне орамал немесе… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ұрысқа кірісуге байлам жасау — (Решение на бой) командирдің кезекті ұрыста алға қойылған міндеттерді орындауға қажетті күш, құралдар мен тәсілдерді анықтауы. Бөлімше командирі байлам жасауда қай қарсыласты және оны қалай жою керектігін, ұрыс реті құрылымын, қарамағындағылардың …   Казахский толковый терминологический словарь по военному делу

  • құлақ байлау — 1 (Талд., Керб.) суды бөгеу, арық арыққа жіберетін жерді бекіту. Қ ұ л а қ т ы б а й л а п келемін (Талд., Керб.) 2 (ҚХР) құлақ салу, тыңдау, құлақ асу …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • үркін — (Ақт., Ырғ.) бүліншілік, сүргін, қорқыныш. Жау тыныш жатқан халықты ү р к і н г е ұшырататын (Ақт., Ырғ.). Бірақ облысқа жаңа келіп, жағдайды білмей, ү р к і н д і күдік сепкен кісі болу ыңғайсыз да көрінер еді де, бір ақ қана байлау айтты (М. Әу …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • тұзақта — ет. Тұзақ құру. – Сенен судың асау жыртқышын т ұ з а қ т а п ұстауды үйренгенім байланғаным емес пе, өзің ал, дедім мен (Ж.Орманбаев, Тұзақталған., 60). Тұзақтап байлау. Тұзақ сияқты ілмектеп байлау. Байлаудың күрмеп байлау, қазықбау шалып байлау …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қой — зат. астр. Аспан шоқжұлдыздарының бірі. Үркердің үстіңгі жағында тұратын, аса жарық емес қос жұлдыз бар. Оны – Тоқты, Қозы немесе Қ о й, Қошқар деп те атайды (Х.Әбішұлы, Аспан сыры, 151). Қой жасы. этногр. Ер баланың он бес жастан асып, қой… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қара өлең — 1. (Алм., Жам.; Көкш., Қ ту) шалшық сулы, балшықты жерге тал тал шаш сияқты өсетін өсімдік. Қ а р а ө л е ң д і мал сүйсініп жемейді. Қ а р а ө л е ң сазға шығар мал жемейтін (Алм., Жам.). 2. (Шымк., Түркіс.) шөптің түрі. Қ а р а ө л е ң д і мал… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • тоғысай — … Торға қаз үйрек, қарғасауысқан, т о ғ ы с а й, сарша, қоян, түлкі, қарсақ сияқты хайуандарды тірілей байлау, әрине, ұтымды шырға (Ж.Бабалықов, Қырандар, 57). Құладын, т о ғ ы с а й дегендер жапалақтың ежелден қанат қағыстырып, құйрық… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • шудалау — (Орал, Орда) бір нәрсеге шуда жіп тағу, шуда жіппен бір нәрсені байлау. Қосаяқты қаулап, Тал шойықты ш у д а л а п (Шәңгерей ақын) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»