ақсырқын это:

ақсырқын
(Қарақ.) қарасора сияқты ащы шөп

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ақсырқын" в других словарях:

  • ақсырқын — зат. бот. Қарасора сияқты ащы шөп. ≈ Қырда сексеуіл, қарабарақ, а қ с ы р қ ы н сияқты ірі шөп оты көп болады …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • сыр — I ет. сөйл. Ысыр. Алдындағы ойыншықтарын с ы р ы п тастап, жылай салды (Қазақ, 20. 11, 2010). II Сыр сүлейі. Сырдың атақты ақын жыраулары д.м. Асқар ақындығында ежелгі с ы р с ү л е й л е р і салып кеткен жыр дәстүрлері айрықша аңғарылады (Қаз.… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • сырқатнама — С ы р қ ат н а м а қағазы. Ауырған адамға дәрігері беретін оның ауырғандығы туралы іс қағазы. Бүгін АҚШ та 22 миллион әйелдің жұмысында с ы р қ а т н а м а қ а ғ а з ы н төлемейді (Айқын, 13. 11. 2008) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • шақа — 1 (Маң., Маңғ.; Түрікм.: Таш., Көнеүр., Тахта, Тедж., Байр.) ағаштың, мақтаның (қозаның) бұтағы. Кешегі желден дарақтардың ш а қ а с ы сынып, жол үстінде шашылып жатыр (Түрікм., Таш.). Жусанның ш а қ а с ы н а мылтығын іліп қойып, көлеңкесіне дем …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алқа — 1 (Гур., Маңғ.; Түрікм.: Красн., Ашх., Таш.) жиын, топ. Бұл а л қ а ғ а түсіп жүрген адам (Түрікм., Таш.). [Түрікменше халқа шеңбер сияқты зат (Рус. туркм. сл., 1956, 277); қырғ. алқа диуаналардың алқа қотан жиыны (К. Юд., КРС, 51); алқа бір… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • торқа — 1 (Алм., Іле) елек, қалбыр. Қызылша егісінің жерін өңдеу үшін малдың қиын, қалдығын уақтап елейтін елек 2 (Қ орда: Сыр., Жал.) кенеп. Т о рқ а сөзі бұл елде жібек мағынасында қолданылатын еді Қ орда., Сыр.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • тақа — үст. 1. Тіптен, тіпті, тым. Т а қ а болмаса, молдалармен бірге пәленшекемтүгеншекемнің жаназасына кіріп, ақ арулап, ақирет сапарына шығарып салғандарын айтады (Ә. Нұрпейісов, Соңғы., 20). Дәрігер сырқат адамға түрліше дәрі дәрмек беріп, жеңіл де… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • саға — 1 (Алм.; Талд.) үйдің жоғарғы жиегі. Тамның жоғарғы с а ғ а с ы н а шеге неге қақпадың (Алм.; Талд.) 2 (Алм., Шел.; Қ орда: Сыр., Тер., Жал.) саған. С а ғ а көрсететұғын бір сыйымыз осы, чырағым (Алм., Шел.) 3 (Орал, Жән.) сапа. Саны көп те, с а… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қарғын — 1. (Гур., Маңғ.) қар еріген кездегі немесе қатты жаңбырдан кейінгі сай саладан жылғалап аққан екпінді су, сел. Қалың жауын болысымен қ а р ғ ы н ақты (Гур., Маңғ.). Қ а рғ ы н судан желе жортқан арық суы артық (Мақал). 2. (Қ орда: Қарм., Сыр.,… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сыйқа — (Гур., Маңғ.; Орал, Казт.) ауру, дерт, сырқау. Көк шай жүректің с ы й қ а с ы н жазады (Гур., Маңғ.). Жауыр десем болмаса басқа с ы й қ а с ы бар десем өтірік емес (Орал, Казт.). Миларын тесіп құрт жеген, С ы й қ а л ы екен бастары ай, Құрт… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»