ақсар бас это:

ақсар бас
(Шымк., Арыс) ителгінің бір түрі. Қаршыға салсаң нар бастан, Ителгі салсаң а қ с а р б а с т а н, Шамал салма, тынық сал, Алыс салма, жуық сал (Шымк., Арыс)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ақсар бас" в других словарях:

  • сар — I [سر] 1. узви бадани инсон ва ҳайвон, ки мағз, чашм, гӯш, бинӣ ва даҳон дар он қарор дорад, кала 2. оғоз, аввал, ибтидо; сари бозор, сари кӯча, сари таҳсил, сари тобистон, сари шаб 3. боло, рӯи; сари болин, сари кӯҳ, сари сина 4. нӯг; сари ришта …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • дәрдісар — (Өзб., Ташк.) басқа бәле, қосымша әурешілік. Өзім зорға жүргенде, мына бір д ә р д і с а р тәшпәш тағы қосылды (Өзб., Ташк.). [Бұл екі сыңарлы қос сөз тәжік тілінен ауысқан: 1) дард ауру, науқас; 2) сар бас (Тад. рус. сл., 1954); өзб. дардисар… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кәрібас — зат. мин. сөйл. Кәріптас. Әлекең тас мәдениетінің өркендеуі белгілі жұқа сарғыш түсті к ә р і б а с т а н (янтарьдан) басталатынын еске салды (Білім және еңбек, 1974, №5, 26) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • Кенси-Бас — Коммуна Кенси Бас Quincy Basse Страна ФранцияФранция …   Википедия

  • Ангилькур-ле-Сар — Коммуна Ангилькур ле Сар Anguilcourt le Sart Страна ФранцияФранция …   Википедия

  • Феми-ле-Сар — Коммуна Феми ле Сар Fesmy le Sart Страна ФранцияФранция …   Википедия

  • Сен-Кристоф-а-Берри — Коммуна Сен Кристоф а Берри Saint Christophe à Berry …   Википедия

  • келде — 1 (Жамб., Сар.) бас. Мен онда к е лд е м д і кесіп алсаң да бармаймын (Жамб., Сар.) 2 (Қост., Жанг.) адам денесінің бастан басқа бөлігі …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • әлекей-күлекей — (Жамб., Сар.) әр түрлі әлеміш, әшекей заттар. Ә л е к е й к ү л ек е й тағып, мәз болып жүретіндер бар (Жамб., Сар.). Басқасының бәрі мұны қыз қырқынға соғып берген ә л е к е й к ү л е к е й і н д е й алдамыш бірдеңе емес пе? (Ә. Кекіл., Құс қан …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • гарнитур — I. I. ГАРНИТУР I garniture f. 1. Полный набор, комплект каких л. предметов (обычно для украшения, убранства). Сл. 18. Гарнитур. Прибор, собрание вещей одного рода к убранству принадлежащих. Г. пуговиц. Г. пряжек. САР 1806 1 1082. Наша Государыня …   Исторический словарь галлицизмов русского языка


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»