ағалап шығу это:

ағалап шығу
(Сем., Абай) аралап шығу. Жүз үйді а ғ а л а п ш ы қ т ы қ (Сем., Абай)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ағалап шығу" в других словарях:

  • тас — I Тас барақ. Тастан қалап, араларын лаймен байланыстырып жасалған барақ (үй). Құтлық қаған Бөрілі таудың отын суы мол, күнқақты қойнауының бірінен т а с б а р а қ салдырып, қаған ордасы мен өзінің қосшыларын, қызметшілерін сонда қоныстандырған… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • көз — … 2. Аттың шашасының жоғарғы жағына сіңір мен сүйектің арасына жиналған сары су. «К ө з» екі қалтадан тұрады. Томпайған ісікке үшкір бізді тықсаңыз сары су ағып кетеді (Алматы ақшамы, 13. 11. 1991, 3). Көз аңғалағы. Көз орналасқан бас сүйек… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • жүн — байпақ. Жұқа етіп қозы жүнінен басылған байпақ; ұйық. Ж ү н б а й п а қ т ы етіктің ішінен аяқ жылы болу үшін киген (Қаз. этнография., 2, 499). Былғары етіктің қыстыгүні жылы болуы үшін ж ү н б а й п а қ (ұйық) киген. Ондай үлкен етіктің аты –… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • өң — I зат. биол. Өсімдік қабығының ең сыртқы қабаты. Қабық ө ң н е н, тоздан және тіннен құралады (Ботаника, 87). Мөлдір ө ң сабақтың әлі жас бөлегін сыртынан қаптап тұрады (Бұл да). II зат. Терлікті кейде «ө ң» деп те атайды (Ер қанаты, 262). Аттың… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • күләпәрә — (Сем.: Ақс., Көкп., Абай; Көкш.: Щуч., Еңб.; Қост., Жанг.; Орал: Чап., Жымп.; Гур., Есб.; Монғ.) тымақ сыртынан киетін, жылы шұғадан тігілген салпаң құлақты астарсыз бас киім, жалбағай. Қыстыгүні боранда тымақтың сыртынан жылқышылар к ү л ә п ә р …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кәсекі — зат. сөйл. Кәсек. Сыртқа шығуға жанталасып есік к ә с е к і с і н жаңқалап шайнап тастапты (Д. Досжанов, Жолбарыс, 152) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • жаң — 1 (Шығ.Қаз., Зайс.) 1. қалыпқа салмай жұмарлап соққан ірі кесек, балшық. Жабық қырманның қабырғасына ж а ң соғып, жаңадан қалап қойдық (Шығ.Қаз., Зайс.). 2. үйдің, қораның жақ қабырғасы. 3. үйдің қабырғасын соғу үшін байлайтын тақтайы 2 Қ орда.,… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • дөрбет — (Монғ.) монғол тайпалары. 1757 сиыр жылы шыға Амырсана ойраттың д ө рб е т, торғауыт, хойд, хошуд руларынан қайта қол жинап, Абылайды әскери одақ құруға шақырды (С.Тәу., Ақыр Жән., 218). Қызылмен көмкерілген қиғаш жағалы сар шапанының артқы бойы… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алқау — ет. көне. Құрметтеу, қошеметтеу, мақтау, мадақтау. – Жаса! Жаса! Жаса! Сұлтан атына а л қ а у – енді айыпкерлер үшін көтерме емес, желкелеу тәрізді (М. Мағауин, Аласапыран, 56). Алқауына бөленді. Құрметіне, қошеметіне бөленді, мақталды. Бұл завод …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • шыпта — 1 (Алм., Еңб қаз.) ағаш қабығынан жасалған ыдыс жуғыш (кейде бұл үшін шүберекті де пайдаланады). Шыпта деп Торғай жағының қазақтары шым оралмай тоқылған шиді айтады 2 (Маң., Маңғ.; Ақт., Шалқ.; Қост., Жанг.; Көкш., Қ ту; Монғ.) тоқылған ши… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»