ақпа это:

ақпа
1
(Сем., Абай) 1. ұшы сүйір таяқ. А қп а дегеніміз таяқтың бір түрі (Сем., Абай). 2. алғашқы көбік қарда лақтырысып ойнайтын ойын түрі. Қыста а қ п а ойынын ойнаймыз (Сем., Абай)
2
(Шығ.Қаз., Зайс.) көбіне үлкен өзендерде қолданылатын аудың бір түрі. Балықшылар қайыққа мініп, а қ п а ау салды (Шығ.Қаз., Зайс.). Арал балықшыларының сөйлеу тілінде «ықпа ау» түрінде қолданылады. Мұнда аақпаы дыбыстарының сәйкестігі көрінеді
3
(Жамб., Жам.) азбан (піштірілген мал). Айғырдан кестірілген я қошқардан тарттырылған малды а қ п а дейді (Жамб., Жам.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ақпа" в других словарях:

  • қақпақ — білезік. Білезіктің ашылып жабылатын түрі. Екі үш бөлшектен құралған, ашпалы жаппалы түрін «қ а қ п а қ б і л е з і к» дейді (Қаз. әйелд., 1983, №9, 26). Қ а қ п а қ ж а ғ а . К и і м н і ң а р т қ а қарай қайырылатын жаға түрі. Еркек… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ақпа — I зат. Арқа жақта қыс маусымының соңына ала ақпан айында апта бойы үзбей соғатын күшті боран (Қаз. этнография., 1,124). Арқада а қ п а деп аталатын күшті боран қыстың соңына ала ақпан кезінде соғады (Бұл да, 109). II сын. ауыс. 1. Ағып сөйлейтін …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қақпа — ет. сөйл. Мүлде білмеу, сезбеу. Сегіз жылдық білімі бар жігіт «көркем шығарма оқисыз ба?» деген сауалымызға «қ а қ п а й м ы з ғой» деп заманауи жауап берді (Қ.Әбілқайыр, Текес., 186) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қақпа — (Шымк., Қызылқ.; Жезқ., Ұлы.) алашаның өнерсіз нашар істелген бір түрі. Қазір қ а қ п а н ы тоқуды қойды (Шымк., Қызылқ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ақпа — сын. Ұзақ шабысқа жарамайтын ұшқыр, тыз етпе. зат. кәсіб. Үлкен өзендерде пайдаланылатын аудың бір түрі. зат. жерг. 1. Ұшы сүйір таяқ. 2. Алғашқы көбік қарда таяқ жүгіртіп ойнайтын ойын. Кейде «сүмбе», «жылмаң» деп те атайды …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қақпақ — зат. Терезелердің сыртынан жабылатын ағаш жапқы. зат. Әртүрлі ыдыстардың (шелек, қазан т.б.) ауыз жапқышы …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қақпа — зат. Адам, көлік т.б. енетіндей етіп жасалған үлкен есік, дарбаза …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қақпақ — (Түрікм.: Таш., Көнеүр.; Монғ.) самаурынның түтін өшіргіші. қ. тебелдірік …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қақпақыл — Қақпа шекпен. Өрмек құрып, адарғымен қағып тоқылған материалдан тігілген шекпен. Үстінде баяғы енем тоқып берген қ а қ п а ш е к п е н бар екен деймін (Ә.Кекілбаев, Бір шөкім., 17). Үстерінде қ а қ п а ш е к п е н, кейбіреулері қап шекпен киіпті …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қақпақылдас — қақпақылда етістігінен жасалған ортақ етіс. Қартайғандықтан ба, иә көп алдында қ а қ п а қ ы л д а с қ ы м келмеді ме… (Д.Жанботаев, Дала оттары, 24) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

Книги

Другие книги по запросу «ақпа» >>


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»