ақ сырғақ это:

ақ сырғақ
(Рес., Орын.) қурай шөп. А қ с ы р ғ а қ у шөп болады. А қ с ы р ғ а қ т а н шеке құрт бірден жазылады. А қ с ы р ғ а қ т ы дару ретінде ішсе, қапыл өледі (Рес., Орын.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ақ сырғақ" в других словарях:

  • ақсырғақ — зат. бот. Орман арасында, шалғынды жерлерде өсетін көпжылдық шөп. Жапырақтары ірі, тамыр сабағы жуан. Ақ түсті шашақбас гүлі болады (Аймақ. сөзд., 41) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • сырға — I зат. Жылқының жіліншік буыны мен бақайының түйіскен жері. Сырғасы таю. Буыны шығып кету (Х.Арғынбаев, Қаз. мал шаруаш., 15). II зат. бот. Қайың ағашының күз кезіндегі сырға тәрізді салбырап тұрған бүршігі (тұқымы). Үйдің алды жапырағы алақандай …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • сырғақтау — (Монғ.) тоқтамау, жүре беру. Соны шөпке мал с ы р ғ а қ т а й береді (Монғ.). Енді семіздікті қойдан басқа көтермес дегендей; сырттап с ы р ғ а қ т а й шегеншектей жүргендей (С. Мағ., Сүмбіле, 38) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сырғақбай — сын. Тиянақсыз, тұрақсыз, берекесіз д.м. Жыл сайын жаңа трактор дәметіп, бірін алып, бірін салғысы келетін с ы р ғ а қ б а й л а р ғ а сабақ болсын (Лен. жас, 08. 05. 1972, 2) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ақсыр — зат. Есік терезенің ағашын майлайтын ақ түсті сыр (белила) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • сырғақ — зат. Қаршығаның құйрығы мен сирағы ұзын, бойы сұңғақ түрі. Құсбегілер қаршығаны өз ішінен шәулі қаршыға, қара қаршыға, ақ тұнжыр, көк тұнжыр, с ы р ғ а қ деп бірнеше түрге жіктейді (Ж.Бабалықов, Қырандар, 140) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • сырғақ — (Жамб., Қорд.) тұяқтың ұшы, бедері. С ы р ғ а ғ ы таусылған жылқыны сазға байласа, бір айда жетіліп кетеді (Жамб., Қорд.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сырға — зат. Әр түрлі қымбат металдар мен асыл тастардан жасалған, сән үшін әйелдер құлағына тағатын зат. зат. Малдың құлағына бекітетін таңбалы қаңылтыр …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • сырға — (Гур., Маңғ.) малдың құлағына салатын, мойнына тағылатын темір белгілер, таңбалар. Заготконтор қойдың құлағына с ы рғ а тағады (Гур., Маңғ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сырға ен — (Талд., Панф.) құлақтың арт жағынан, алдыңғы жағынан, шетінен тіліп жасаған ен. С ы р ғ а е н салбырап тұрады (Талд., Панф.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

Книги

Другие книги по запросу «ақ сырғақ» >>


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»