ақ жалау это:

ақ жалау
1
(Гур., Маңғ.) егіннің ақсабан болуы
2
(Павл., Ерт.) тоғайда өсетін биік шөп, басында ақ тармағы болады. А қ ж ал а у сулы жерге шығады (Павл., Ерт.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ақ жалау" в других словарях:

  • көбік жалау — (Монғ.) 1. биені сауғанда саумалының бетіне пайда болған көпіршігін қолмен жалау. Біз бие сауғызып к ө б і к ж ал а у ш ы едік (Монғ.). 2. қайнатқан құрттың көбігін шөміш түбінің сыртымен жалау. Бала күнімізде жер ошақ басында құрттың к ө б іг і… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • парламентер — (франц. parlamentaire – parler – сөйлеу) соғысушы жақтардың біреуінің екіншісіне келіссөз жүргізу үшін жіберген ресми өкілі; халықаралық құқықтық нормалар бойынша П дің жеке басына тиісуге болмайды. П дің айырым белгісі ақ жалау …   Казахский толковый терминологический словарь по военному делу

  • жалақ — I зат. Терісі сыдырылып, беті ашылып қалған жауыр. Ат мінсе – ж а л а қ, Қатыны салақ болады (С. Мұқанов, Таңд. шығ., 15, 68). Жылқының арқасы ісініп, беті алынады да, ж а л а қ қ а айналады. Ж а л а қ қ а қылшаның күлін себу керек (Х.Арғынбаев,… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қыз — I Қыз көру. этногр. Ер жеткен жігіттің өзіне сыңар іздеу әрекеті. Некелесуге байланысты этнографизмдерде қ ы з к ө р у, құда түсу, қалың беру, ұрын бару, қыз ұзату, к е л і н т ү с і р у г е қатысты атаулар қамтылады (Жалын, 1974, №3, 146). Қыз… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • жағу — (Гур., Маңғ.) кемені, қайықты жағаға немесе бір кемеге түйістіре тоқтату. Мынау қайықты жақсы ж а ғ а д ы (Гур., Маңғ.). Ала жалау көтерген үш төрт үлкен пароход пристаньға қатарласа ж а қ қ а н екен (Ә. Сәр., Тол. туғ., 14). Каспий балықшылары… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • бапалақ — зат. сөйл. Бапан. Бұлар қамыс басының б а п а л а ғ ы н а н қорқып бұқпантайлап келе жатқан төртеуін ұстайды (Ана тілі, 06.11.08). Терезеге көзі түскенде қамыс басының б а п а л а ғ ы н д а й әлдене зат бұлаң еткендей болды (Қ.Сәрсекеев, Қызыл… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • даламай — зат. Дау даламай қос сөзінің екінші сыңары. Сонда сөз басқа еді. Дау да, д а л а м а й да жоқ (Қ. Сәрсекеев, Қызыл жалау, 2, 4). Қаби даусын бір түрлі жіңішкертіп: Той жоқ, д а л а м а й жоқ, беталды шапқылап… (Т. Әбдіков, Көкжиек, 68) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • жанық — ет. жерг. 1. Қызығу, құмарту. – Қойшы, ей, – деді Бектенберген ж а н ы ғ а түсіп. – Бұл сөзді кімге айтып жүр? (Қ. Сәрсекеев, Қызыл жалау, 2, 145). 2. Жанын жеу, жан ұшыру, жанталасу, аласұру. Аюкеге тағы да жаушы шаптырып, «қос қоса көріңіз» деп …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • лек — I зат. көне. Жүз мың әскер тобы. Киіз туырлықты алаш елі екі л е к әскер шығарды (Қ.Жұмаділов, Дарабоз, 34). Тәуке хан тұсында қазақ он л е к қол құрай алушы еді (Ж.Тұрлыбай, Райымбек батыр 2, 63). Қазақ ордасының әскері далалық дәстүр бойынша ру …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • бақай — пісті. Ұлттық ойындардың бір түрі. Табиғи денелерді қолданып ойнайтын ойындар: бестас, лек жалау, сиқырлы таяқ, б а қ а й п і с т і, жылмаң т.б. (Қаз. мектебі, 1974, 5, 14). Бақайына сүрініп жүр. Жұмыс басты болды; мұрнынан шаншылды, мұрнына су… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»