ақ алақан это:

ақ алақан
(ҚХР) ешқашан жанын қинап, қара жұмыс істемейтін кісі

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ақ алақан" в других словарях:

  • алақан — зат. Бестастың алтыншы кезекте ойналатын түрі. Алтыншы кезек – «а л а қ а н». Қақпа тасты лақтырып отырып, қалған төрт тасты екінші қолдың алақанына жинау керек (Б. Төтенаев, Қаз. ұлт. ойын., 48). Алақан шертіспек. этногр. Ұтылып қалған адамның… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ґалаґан — 1 іменник чоловічого роду, істота півень ґалаґан 2 іменник чоловічого роду поплавок; монета …   Орфографічний словник української мови

  • Ґалаґан — прізвище * Жіночі прізвища цього типу як в однині, так і в множині не змінюються …   Орфографічний словник української мови

  • ағала — Ағалап шықты. Ұлттық спорт түрлерінен өтетін жарыстарда ойыншының айқын басымдылықпен жеңіске жетуі, озуы (Қаз. этнография., 1, 45). М.Әуезов «Абай жолы» романында тоғызқұмалақшылардың өзара сайысын сипаттаған тұста үш төрт ойыншының а ғ а л а п… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ақ ала — Ақ пен басқа бір түр араласқан ағы басым түс. зат. Құстың ауруы …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • ґалаґан — а, ч. 1) Головатий півень із голою шиєю. 2) діал. Поплавок на великій рибальській сіті. 3) діал. Старовинна мідна монета, а також мідна монета взагалі …   Український тлумачний словник

  • алақанға тұру — 1. (Сем.: Ақс., Көкп.) бағыну, мойынсыну. Шахмат ойынында ферзіні алдырған соң, а л а қ а н ғ а т ұ р у керек (Сем., Ақс.). 2. (Монғ.) айтқанға көну, сөзге құлақ салу. Сонда таланған елдің, ашынған Бықыштың а л а қ а н ы ң а т ұ р а алатынына… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • аңғалақ — 1 (Қ орда: Сыр., Жал.; Рес., Орын.; Орал, Жән.) көздің аясы, шарасы, тұрған орны. Қартайған адамның көзі а ң ғ ал а ғ ы н ы ң ішіне қарай еніп кетеді Қ орда., Сыр.). …кепкіні тізесіне кептеп кигізді, мықтап есінеп алып, қол орамалын суырды, езу… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алаған — сын. Ат үстіндегі кісіні алып түсетін, жараған (бура). Тегінде бай атаулы иттің қабағанын, айғырдың тебегенін, бұқаның сүзегенін, бураның а л а ғ а н ы н ұстағысы келетін (Ж. Ахмади, Айтұмар, 12) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ақала — (Гур., Маңғ.; Қ орда, Арал) зат түсін білдіретін сөз. Бұл тұрған бір машинаның а қ а л а с ы Қ орда., Арал) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

Книги



Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»