айқабақ это:

айқабақ
(Қ-орда: Сыр., Тер., Жал., Арал; Шымк., Қызылқ.) күнбағыс. А й қ а б а қ т ы ң гүлдеп тұрған уақыты осы кез Қ-орда., Сыр). Есі ауысыңқыраған адамды «а й қ а б а қ т а й аударылып» деп айтады екен Қ-орда., Арал)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "айқабақ" в других словарях:

  • айқабақ — I зат. көне. 1. Туған ай пішіндес етіп құйылған сом алтын немесе күміс; алтынқабақ. Нысанаға тайтұяқ, жамбы, а й қ а б а қ ілінеді (Ө. Жолымбетов, Айгөлек, 67). А й қ а б а қ т ы жігіттер бір орында тұрып атады (Ер қанаты, 211). 2. Ағаш басына… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • айғабақ — 1 Қ орда., Арал) тудың басына ілетін айдың бейнесі. А й ғ а б а ғ ы н жарқылдатып Көтібар туды жоғары көтерді Қ орда., Арал) 2 (Ауғ.; Ир.) күнбағыс …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • айғабақ — зат. бот. жерг. Күнбағыс. Өте бағалы майлы дақыл – күнбағыс (а й ғ а б а қ) көбіне республикамыздың солтүстік шығыс облыстарында егіп өсіріледі (Қазақст. ауыл шаруаш., 1957, 6, 42) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • айғабақша — үст. Айғабақ тәрізді, айғабақ секілді. Шөп желке мойыны ауыр сәлдені көтере алмай желді күнгі а й ғ а б а қ ш а ырғалған Тұрманқожаның нақ өзі (А. Мекебаев, Жезтырнақ, 126) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • айғабағар — (Түрікм.: Таш., Тахта; Қарақ.) күнбағыс. Маңдайы а й ғ а б а ғ а р д а й жалтырып… (Қарақ.). [Түрікменше күнебакар (Рус. туркм. сл., 1956); өзб. күнгабоқар (Узб. рус. сл., 1959); қарақ. айғабағар (Рус. карак. сл., 1967)] …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • айғабағар — зат. бот. жерг. Күнбағар (Қ. Орда) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • күнқабақ — (Орал, Казт.) күнбағыс, күнбағар. К ү н қ а б а қ т ы ң басқа өсімдіктерден бір өзгешелігі – күнге қарай жүріп отырады (Орал, Казт.). қ. айқабақ, шекілдеуік, ала шемекі, пісте, күнгебағар …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • доқаба — (Жамб., Жуа.; Шымк., Кел.) түкті барқыт. Кісілерге д о қ а б а м е н тыстаған жастық тастады (Шымк., Кел.). Сайлардың бетегелі бұлымдары бір жері тақыр, бір жері ашақ, жасыл тозған д о қ а б а д а й (Ш. Мұрт., 41 ж. кел.). Барқыттың бұл түрін… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • арсақай — сын. Арсиып тұрған, арсиған. Жар қабақ, сида, а р с а қ а й, сар шұбар шал, Жарықшақ, үні тозған, қаңсыған шал. Іріңдеп екі көзі, қол дірілдеп, Аузынан азу тісін аршыған шал (І. Жансүгіров, Шығ., 321) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • күнбағар — (Алм.: Еңб қаз., Шел.; Жамб., Тал.; Шымк.: Қызылқ., Арыс) күнбағыс, пісте. Биыл азғантай жерге к ү н б а ғ а р егіп едім, әжептеуір ақша болды (Алм., Еңб қаз.). [Түрікменше гүнебакөр (Туркм. рус. сл.); өзб. күнгабоқар (Узб. рус. сл., 1959); ұйғ.… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»