азбар это:

азбар
1
1. (Көкш.: Щуч., Еңб.; Гур., Маңғ.; Ақт., Ырғ.; Қ-орда, Арал; Қарақ.; Рес., Волг.) ашық қора. Малды а з б а р ғ а қамаңдар (Көкш., Щуч.). Сиырды бұзауымен а з б а р ғ а енгіз Қ-орда., Арал). А з б а р д а тұрып жем жеген, Мырзалар мінген ат кетті... Сарала деңмент қылыш бау Мұра деп салған зат кетті (Қашаған ақын). А з б а р ғ а қойды көбінесе жазда ұстаймыз (Қарақ.). 2. (Орал, Чап.; Рес., Орын.) жабық қора. А з б а р ғ а қоя тұрсаңшы оныңды (Рес., Орын.). 3. Қ-орда., Арал) ат қора. Торы атты а з б а р ғ а байлап қой Қ-орда., Арал). 4. (Гур., Маңғ.) ұстаның іс үйі. Бұл ұстаның а з б а р ы (Гур., Маңғ.). 5. (Ақт., Ырғ.; Рес., Орын.) қора. А з б а р ғ а ешкіні қамап қойдым (Рес., Орын.). Менің атым а з б а рд ы ң ішінде тұр (Ақт., Ырғ.). 6. (ҚХР) қора ішіне салынатын оңаша кішкене үйшік. Онда көбінесе қараңғылап мал бордақылайды және арық-тұрақты айрым күтімге алады. Мал азығы да қысқы а з б а р л а р ы н а тасылып болған жоқ («Қ. ту», №103, 1939)
2
(Гур., Маңғ.; Рес., Волг.; Түрікм.: Красн., Таш., Мары) құрал-сайман, аспап. Завхозға айт а з б а р л а р д ы түгендей, таярласын (Түрікм., Таш.). Жұмысты адам емес, а з б а р істейді (Мақал)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "азбар" в других словарях:

  • АЗБАР — Учить наизусть, помнить. Татарские, тюркские, мусульманские мужские имена. Словарь терминов …   Словарь личных имен

  • Азбар —    Передний двор (1) в крестьянской усадьбе татар мишарей, включавший в себя жилой дом и надворные постройки.    (Термины российского архитектурного наследия. Плужников В.И., 1995) …   Архитектурный словарь

  • азбар — зат. сөйл. Албар …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • азбар — зат. Шөп үйілетін жер. Даладағы үш қос – мың жылқының үстіне а з б а р д а үйілген бидай, сұлы… (Ғ. Мүсірепов, Жат қолында, 146, 150) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • шетен азбар — (Рес., Орын.) төбесі жабық шыбықтан тоқылған қора. Бұзауларды ш е т е н а з б а р ғ а қамап келдім (Орын., Бөр.). қ. шетен 4 …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • Вотяки — инородцы финского племени, пермской группы, живут преимущественно в юго восточной части Вятской губернии, в уездах Глазовском, Елабужском, Сарапульском и отчасти Слободском, а также в соседних уездах Казанской губернии (Казанском и Мамадышском) и …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • Ашуги — армянские «народные певцы поэты» Армении, Грузии, а также тюркских земель, напр. Азербайджана. Слово «ашуг» арабского происхождения; первоначальное значение его «страстно любящий, пылающий любовью к божеству»; оно перешло в тюркскую речь, а затем …   Литературная энциклопедия

  • Ашуг — Саз главный инструмент ашуга Ашуг (ашик) (лезг …   Википедия

  • Кара-Катык — с крымско татарского черный + заквашенное молоко , Малый Бузлук, карстовая пещера с небольшим залом, огромный, по сравнению с ним вход находится на возвышении, разделяющем две воронки, на Караби яйле, в 0,5 км к западу от горы Таш Азбар, в 1 км к …   Топонимический словарь Крыма

  • Армянская народная музыка — …   Википедия


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»