ағып-бұғып это:

ағып-бұғып
(Алм., Кег.) о ғып-бұ ғып. Көзім ауырып, а ғ ы п-б ұ ғ ы п қалаға бардым (Алм., Кег.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ағып-бұғып" в других словарях:

  • бәйге — тарту. этногр. Бәйгіден озып келе жатқан өз аулының аты мәреге 50 100 м дей қалғанда екі екі адамнан алдынан шығып, бірі алдынан шығып, бірі шылбырынан, екіншісі құйысқанынан ұстап демей тарту. Таңертең кеткен бәйге түс қия шаң берген кезде әр… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ағаш — адам. ауыс. Қатып қалған, қайырымсыз, мейірімсіз. Ақ желке сияқты өзінен елі төменге құдайсып өзінен бір саты «жоғарыға алдияр тақсыр» деп бас иіп, жорғақтап, бендесіп тұратын нәрсіз, ой санасыз, а ғ а ш а д а м ғ а бүгінгі ұзақ ісі естіп біліп… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • Бұқаралық мәдениет — (ағыл. mass culture) – 20ғ. Батыс елдеріне тән мәдени тип. Бұл термин қазіргі мәдениеттануда орта тұтынушыға бағытталған және соны өнімді (оригинальный продукт) кең тарату мүмкіншілікке ие рухани өндірістің ерекше түрін белгілеуге пайдаланылады.… …   Философиялық терминдердің сөздігі

  • ақ — зат. в ет. Бұзаулы сиырда, қозылы қойда болатын жұқпалы, әрі зілді дерт. Мұндай жағдайда малдың сүті тартылып қалады. Егер бір қой а қ болып ауырса, ол қоралы қойға түгел жұғады (Ж. Бабалықұлы, Мал ауруы., 8). Ақ айыл болды. Көп мініліп, арқасы… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қақпақыл — зат. Бес не жеті асықты (тасты) қол сыртымен қағып ойнайтын ойын. Қақпақыл ойнаушылардың әрқайсысы бес асықтан алып, салмақтылау асықты «құспек» етіп ортаға қояды. Бұдан кейін әр бала қолындағы асығын жрғары қағып жіберіп, оны алақанының сыртымен …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • аңызғақ — 1 (Сем.: Абай, Шұб.; Гур., Маңғ.; Рес., Орын.) аңызақ. Жауын аз болып, а ң ы зғ а қ жел соғып кетті (Сем., Абай). Бүгін күн а ң ы з ғ а қ, үйткені мынау қызыл жел әрі ыссы, әрі күшті, құрғақ соғып тұр (Гур., Маңғ.). Жазды күні ыссық жел соғады,… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ақбас — 1 1. (Түрікм.: Красн., Тедж., Мары) басын жара қаптап, төсі ісетін түйе ауруы. Биыл а қ б а с п е н ауырған түйе көп болып тұр (Түрікм., Тедж.). 2. (Жамб.: Шу, Жам.) аяғына күш түсіп, тұяғы бүрісе түсетін жылқы ауруы. А қ б а с құндыздықтан… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ақтық — 1 (Түрікм.: Ашх., Таш.; Қарақ.) немере. А қ т ы қ т а н туған балам да ер жетіп қалды (Түрікм., Таш.). Нөкістегі оқып жүрген а қ т ы ғ ы м д ы сағындым (Қарақ.). [Түрікменше агтик (Рус. туркм. сл., 1956, 73); қарақ. ақлық (Рус. карак. сл., 1967); …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • бұтана — 1 (Қост.: Жанг., Торғ.) мін, шашау, кемшілік. Осы менің сөзімнен ақ б ұ т а н а шыға беред(і) ау! (Қост., Жанг.). Сөйлеген сөздің б ұ т а н а с ы (Қост., Торғ.) 2 (Қост., Об.) бұта, шырпы, жаңа шығып келе жатқан ағаштың бұтасы, балапандап өскені …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • бөкебай — 1 (Қар., Қарқ.; Жезқ., Ұлы.; Көкш., Щуч.; Павл., Леб.) шарф. Мойынға салуға б ө к е б а й тоқып беремін (Жезқ., Ұлы.) 2 (Гур., Тең.) желкеннің кішірек түрі. Кәрім, б ө к е б а й д ы көтер. Жел қатты соққанда тек қана б ө к е б а й м е н жүреміз… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»