ап кету это:

ап кету
(Алм., Шел.) алып кету. Сонда құла биемді де байлар тартып а п к е т т і (Алм., Шел.)

Қазақ тілінің аймақтық сөздігі. - Алматы: « Арыс» баспасы. . 2005.

Смотреть что такое "ап кету" в других словарях:

  • жер шығып кету — (Алм.: Кег., Жам.; Шымк.: Сайр., Түлк.; Көкш., Еңб.; Қост.: Фед., Семиоз.) жер құрғап кету, кеуіп кету. Кейде ж е р ш ы ғ ы п к е т к е н д і к т е н егін шықпай қалады (Алм., Кег.). Қатты аңызақ болған жылдары ж е р ш ы ғ ы п к е т к е н еді… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • жер таптап шығу — (Қарақ.) жер құрғап кету. Ж е р д і т а п т а п ш ы ғ а р м а й мына кішкене тарыны сеуіп алу керек еді (Қарақ.). Ж е р і м т а п т а п ш ы ғ ы п кетіпті, суғармаса болмайды (Қарақ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • Накшатра — Накшатра (санскр. नक्षत्र, nákṣatra IAST)  созвездия в индийской астрономии, так называемые «лунные стоянки» или «лунные дома», через которые проходит Луна[1]. Термин нашёл широкое применение в индуистском ритуале, для которого является …   Википедия

  • кесесінен қиылу — (Монғ.) 1. шорт үзілу. 2. қыршын кету. Қап, үмітім осы еді, бұл да к е с е с і н е н қ и ы л д ы ғой, енді қайттік! (Монғ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • науыт болу — (Көкш., Еңб.) қирау, қырылу, еңбегі зая кету. Патшаның әскері н ау ы т б о л ы п кете жаздады (Көкш., Еңб.). Су қырға шықпай қалса, н а у ы т б о л ғ а н осынша еңбек шәңгерей мен шығанақтың басын қоса әкетпек (Н. Байғ., Таңд. шығ., 137) Патша… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • әурет — … Сасқа лақт ап , кереует үстіндегі ақ жайманы жұлып алып ә у р е т і н жапқан (Д. Бейсенбекұлы, Әулиеағаш., 22). Бұл қауыммен сіңісіп кету үшін мен де түзкиімді тастап, ә у р е т і м д і көрсетуім керек екен (М.Мағауин, Мен, 129) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • бағзылан — ет. Қызығы кету, бағы таю; баяғы қалыпқа келу. Сондықтан ба, базары тарқап б а ғ з ы л а н ғ а н Көккөлге айына бір рет соғып қайтпаса көңілі көншіп көрген жоқ (О. Бөкеев, Мұзтау, 43) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ұр — … 2. ауыс. Алдап кету, сан соқтыру; қатыру. Күнде байқап жүреді қылғаныңды, Аңдиды жатқаныңды, тұрғаныңды. Әбден тойып алған соң бұлт береді, «Көрдің бе енді, дейді де, ұ р ғ а н ы м д ы» (Шәкәрім, Шығ., 79) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»